Bestuur

Onder het voorzitterschap van Mari Tijsen (2010-heden)

Onder het voorzitterschap van Gerard Boonen (1964-2004)

Enkele weken na de eerste algemene vergadering waarin vruchteloos gezocht wordt naar een nieuwe voorzitter, wordt een twee de algemene vergadering belegd.

Gerard Boonen, medeoprichter en jonge kracht binnen het bestuur, wordt voorgedragen als nieuwe voorzitter en onder algemeen

Gerard Boonen (°1934), voorzitter van de fanfare van 1964 tot heden.

Als medeoprichter voelt hij zich geroepen om het voortbestaan van de fanfare te verzekeren. Toch keert het tij niet onmiddellijk. Het kIjkt niet meer tussen de dirigent en de muzikanten. Verschillende spelende leden verlaten de vereniging. De aanwezigheid op repetities en de medewerking laten ernstig te wensen over. Ondanks alle inspanningen van dirigent en voorzitter blijkt de kloof niet meer te dichten.

Meester Gielen neemt uiteindelijk ontslag. De fanfare blijft enkele maanden zonder dirigent achter. Het voortbestaan van de vereniging komt daardoor ernstig in het gedrang. De voorzitter, op zoek naar een nieuwe dirigent, kan Gerard Lemkens (°1933) uit Bree overhalen om mee aan de kar te trekken. Na twee maanden zonder repetitie is de opkomst echter mager: maar 16 spelende leden dagen op en het ziet er, noch voor de voorzitter, noch voor de nieuwe dirigent, rooskleurig uit. handgeklap aangesteld. Eerste uitstap van de meisjesdrumband, kermis Hamont-Statie, 6 juli 1963.

‘Gerard Boonen wil met een vernieuwd bestuur het dynamisme van de vereniging vergroten. Na verkiezing ziet het bestuur er als volgt uit:

  • voorzitter: Gerard Boonen,
  • erevoorzitter: Renier Cardinaels,
  • dirigent: Gerard Lemkens,
  • secretaris: Lambert Hulsbosch,
  • schatbewaarder: Harry Kwanten,
  • bestuursleden: Thieu Hendriks, Driekske de Werdt, Door Boonen, Driek (Hendrikus) Hoeben (°1913), Ties Hulsbosch, Lei Bloemen, Thieu (Mathieu) Simons (1907-1997), Michel Geers, Jean (Jan) Van Rul (°1 946).

Om het dalende ledenaantal aan te pakken, geeft de voorzitter op de eerstvolgende bestuursvergadering aan elk bestuurslid de opdracht twee nieuwe spelende leden te werven. Enkele maanden later telt de fanfare 27 spelende leden. De vereniging begint weer te bloeien. De inzet van de nieuwe dirigent en het bestuur maakt de vereniging weer sterk.

In 1966 wordt de vereniging in rouw gehuld: op 10 oktober 1966 overlijdt erevoorzitter Renier Cardinaels (86 jaar); op 5 november draagt de fanfare haar spelend lid Jaak (Jacob) Boonen (1945-1966), die in een tragisch ongeval omkwam, op 21-jarige leeftijd ten grave.

In 1967 verrast de voorzitter zijn vereniging met het voornemen om de fanfare in een uniform te steken. Het voornemen wordt in 1968 ook daadwerkelijk gerealiseerd (zie hoofdstuk 4). Enkele weken later wordt de fanfare in Zepperen (Sint-Truiden) Kampioen van Limburg in 3° afdeling.

In 1968 wordt de fanfare Kampioen van Limburg in 3° afdeling.

Een terecht trotse voorzitter neemt het erediploma en de daaraan verbonden trofee, uitgereikt door de Limburgse Muziek-federatie, in ontvangst. Op de statutaire vergadering te Hasselt krijgt De Eendracht de gouden medaille. De sombere tijden lijken voorbij. Het bestuur weet de uitdagingen aan te pakken en de sfeer erin te houden.

De financiering van nieuwe instrumenten voor zowel fanfare (1969) als drumband (1970) wordt met succes afgerond.

Op 8 juli 1970 vindt een vergadering plaats op verzoek van de Koninklijke Harmonie Sint-Cecilia met als agendapunt een mogelijke fusie; de op dat moment bloeiende fanfare gaat uiteraard op dit voorstel niet in.

Vanaf de jaren 1970 begint het bestuur zich op provinciaal vlak te interesseren. Het bestuur woont de kantonnale en provinciale vergaderingen bij.

Een krachtig bestuur van een niet te onderschatten organisatie zoals een fanfare concentreert zich natuurlijk ¡n eerste instantie op de eigen werking. De interne communicatie is daarbij zeer belangrijk: de communicatie tussen het bestuur onderling, de goede verstandhouding tussen het bestuur en de leden, het goede contact tussen bestuur en dirigent, en uiteraard de vlotte samenwerking tussen dirigent en spelende leden zijn belangrijke aandachtspunten. De rol van de voorzitter ¡s hierin zeer belangrijk.

Naast de aandacht voor de eigen plaatselijke werking is er de altijd groeiende aandacht voor het bovenlokale: de aandacht niet alleen voor het parochiale maar voor het gemeentelijke culturele leven, de samenwerking met en uitwisseling tussen fanfare en harmonieën, het engagement in kantonnale en provinciale structuren.

Een stevige vereniging wortelt en voedt zich op elk niveau.

Op 23 mei 1971 organiseert de fanfare met succes het Kantonnaal Festival. De feesttent op de speelplaats van de lagere school en het repetitielokaal (turnzaal kleuters) lopen vol. Na de proclamatie volgt een groot volksbal. Een tevreden voorzitter blikt erop terug.

In 1973 richt de voorzitter het majoretten korps op. Om het voortbestaan van de meisjesdrumband te verzekeren en een snelle stroming te garanderen wordt de jeugd in een vroeg stadium bij de vereniging betrokken. De opleiding gebeurt in en door en van de vereniging. Een traditie die tot vandaag nog stand houdt.

Op 13 september 1973 verschijnen de statuten van de opgerichte vzw in het Belgisch Staatsblad. Het bestuur bestaat op dat ogenblik uit:

  • voorzitter: Gerard Boonen,
  • secretaris: Lam bert H ulsbosch,
  • schatbewaarder: [larry Kwanteri,
  • bestuursleden: Toon (Antoon) Beliën (°1933), Leo Bloemen, Door Boonen, Marcel Daniëls (°1945), Driekske de Werdt, Thieu Hendriks, Driek Hoeben, Ties Hulsbosch, Thieu Simons, Jef (Jacob Johannes) Umans (°1939), Jos (Jozef) Willekens (°1945).

In 1974 versterken Mathieu Jaeken (°1936) en Frans Van Samang (°1938) het bestuur.

In het weekend van 5, 6 en 7 oktober 1973 viert de fanfare haar 20-jarig bestaan. Bij gebrek aan een akkoord met de vzw Parochiale Werken over het gebruik van de parochiezaal wordt uitgeweken naar de kantine van voetbalvereniging Hamontlo VV (thans KFC Hamont ‘99), toen nog gelegen langs de Salvatorstraat. Op de weide aan de overzijde verschijnt de feesttent. Op de openingsdag, gevierd in aanwezigheid van het gemeentebestuur, worden de verdienstelijke leden in de bloemetjes gezet. Op 6 oktober is er een traktatie voor alle steunende leden. De afgevaardigden van het verbond en de kantonnale verenigingen betuigen er hun steun.

Mejuffrouw Christiane Bloemen wordt Miss Fanfare 1973. De meisjesdrumband viert tegelijk haar 10- jarig bestaan.

Op 7 oktober verzorgen de Koninklijke Harmonie Sint-Cecilia Hamont, de Harmonie Budel-Schoot (Nederland), de Fanfare uit Voorshoven (Maaseik) en de Koninklijke Harmonie Sint-Jozef Kaulille (Bocholt) het jubileumconcert. De festiviteiten worden afgesloten met een succesvol volksbal.

In 1974 wordt Mari (Marinus) Tusen (°1949) bestuurslid van de fanfare om enkele maanden later ondervoorzitter te worden. In 1975 wordt Lambert Hulsbosch school hoofd van de lagere school. Marie-Thérèse Donné-Bernaerts (°1949) volgt hem op als secretaris van de vereniging.

De fanfare kent een grote bloei. Nieuwe uniformen zijn er het gevolg van. Binnen de gemeente worden de banden met andere verenigingen en instanties aangehaald (onder meer door de organisatie, op 2 maart 1975, van een concert samen met het onderwijzend personeel om de nieuwe klaslokalen te helpen financieren). Maar ook provinciaal: in 1975 sluit de fanfare aan bij Fedekam Limburg. De goede relatie met de Limburgse Muziekfederatie wordt uiteraard in stand gehouden. Daarnaast onderhoudt de vereniging haar spontane contacten met Kaulille, Achel en Neerpelt waarmee geregeld uitwisseling plaatsvindt.

Het succes van de vereniging wordt op Lo-kermis 1976 even overschaduwd als de plaatsing van een feesttent uitdraait op een financiële flop.

Enkele jaren later vindt het winterconcert plaats in Zaal Parochiaal Leven. De banden met de vzw Parochiale Werken worden opnieuw aangehaald. In 1978 bestaat de vereniging 25 jaar. De drumband bestaat op dat moment 15 jaar en uiteraard wordt ook dat gevierd. Heel wat activiteiten maken van 1978 een uitzonderlijk jaar waarin zowel fanfare als drumband hun muzikale kwaliteiten accentueren.

In de komende jaren ligt het accent op het financiële beleid: een 20-tal acties moeten de kas spijzen. De fanfare sluit ook aan bij de Culturele Raad van de stad Hamont-Achel ¡n
de hoop op subsidies.

In 1981 worden een aantal aanpassingen aan het huishoudelijk reglement doorgevoerd. De drie Hamont-Achelse muziekverenigingen plegen in datzelfde jaar overleg met het stadsbestuur. Een nieuw subsidiereglement voor de muziekverenigingen, waarbij de verdeling van de subsidies hoofdzakelijk gebaseerd wordt op het actieve ledenaantal, brengt financieel verbetering. De Hamont Achelse muziekverenigingen spreken af om de ledenlijsten onderling uit te wisselen.

In 1982 neemt de voorzitter, door het nieuwe subsidiereglement aangemoedigd, het initiatief tot vernieuwde ledenwerving: maar liefst 30 jongeren bieden zich aan voor de notenleer, de opleiding tot majorette of tot drummer. De fanfare (drumband en majorettes inbegrepen) groeit uit tot maar liefst 85 leden.

Schatbewaarder Harry Kwanten overlijdt in 1985. Hij wordt opgevolgd door bestuurslid Harry (Hendrik) Broekx (°1956).

Ondertussen groeit de fanfare uit tot een volwaardig medewerkster van de Koninklijke Limburgse Muziekfederatie.

In 1988 viert de vereniging een drievoudig feest: 15 jaar majorettes, 25 jaar meisjes-drumband en 35 jaar fanfare. De driedaagse festiviteiten (11, 12 en 13november) worden ingezet met een feest voor de eigen leden. Verdienstelijke leden, waaronder de voorzitter die in de bloemetjes wordt gezet voor afgerond 25 jaar voorzitterschap, worden gehuldigd. Op 12 november wordt een play-in voor de ‘oudere’ drummers gekoppeld aan een gezellige bonte avond. Op zondag, het hoogtepunt, wordt de hoogmis een dankmis, opgeluisterd door de fanfare. Om 14.00 uur volgt een receptie in Zaal Parochiaal Leven. Bij die gelegenheid wordt ook dirigent Gerard Lemkens terecht in de bloemetjes gezet. Na 22 jaar muzikale leiding geeft hij, in het slotconcert, het dirigeerstokje door aan Johan Mertens (°1964).

In 1990 worden Door Boonen en Thieu Hendriks omwille van hun leeftijd en verdienstelijke inzet voor de vereniging erelid. In 1991 neemt de vereniging de Organisatie van het Hafabra-studieconcert van de Kantonnale Bond Noord-Limburg (kantonnale afdeling van de Koninklijke Limburgse Muziekfederatie) op zich en bewijst daarmee nog maar eens dat zij niet alleen muzikaal maar ook organisatorisch hoogtepunten bereikt.

De bestuurlijke Organisatie wordt in 1992 nog eens onder de loep genomen. Uit praktisch oogpunt wordt een nieuwe taakverdeling afgesproken. Ook de statuten van de vzw worden in een aantal bestuursvergaderingen doorgenomen, wat uiteindelijk in 1994 zal leiden tot vernieuwde statuten.

Het 40-jarig bestaan van de vereniging gaat op 20 november 1993 niet onopgemerkt voorbij. Tijdens de feestelijkheden worden de vier overgebleven Iedenoprichters in de bloemetjes gezet (erelid Thieu Hendriks, voorzitter Gerard Boonen, Jean Bernaerts en erelid Driekske de Werdt). De vereniging neemt bij dit jubileum een stel gloednieuwe pauken in gebruik.

Op 27 april 1994 komt de algemene vergadering bijeen en vernieuwt de statuten van vzw Fanfare De Eendracht Hamont-Lo (Belgisch Staatsblad 21juni1994).

Het bestuur bestaat op dat ogenblik uit:

  • voorzitter: Gerard Boonen,
  • secretaris: Marie-Thérèse Bernaerts,
  • bestuursleden : Harry Broekx, Leontien (Leondina) Gielen (°1949), Jacky (Jacob) Kauffmann (1951), Jaak (Jacob) Simons (°1946) en Mari Tijsen. In 1995 overlijdt erelid Driekske de Werdt.

Lijst van ereleden:

  • Renier Cardinaels (1880-1966),
  • Thieu Hendriks (1907-1994),
  • Door Boonen (1902-1994),
  • Thieu Simons (1907-1997),
  • Driekske de Werdt (1918-1995),
  • Jaak (Jacob) Leyssen (°1940),
  • Piet van Bree (1922-2002).

Op 28 oktober 1996 stemt de gemeenteraad, na overleg met de drie muziekmaat schappijen van onze stad, het ‘subsidiereglement uniformen muziekmaatschappijen’ waardoor de muziekmaatschappijen vanaf dan kunnen rekenen op een jaarlijkse forfaitaire toelage voor de aankoop en het onderhoud van de uniformen. Deze subsidie komt bovenop de in de begroting voorziene werkingssubsidie.

In 1996 worden alle muziekinstrumenten grondig nagekeken door Muziekcentrale Adams uit Thorn. Om het instrumentarium op peil te kunnen houden blijkt een goed financieel beleid meer dan ooit nood zakelijk.

Op het winterconcert 1997 wordt Jef Bloemen, dirigent van de drumband, in de bloemetjes gezet. Hij geeft het dirigeerstokje door aan de 23-jarige Jos Bakkers (°1964) uit Molenbeersel.

De voorzitter Volgt nauwgezet de vordering van Sporthal Het Lo. De fanfare zal onder dit dak in april 1998 haar (definitieve) intrek nemen in een eigentijds eigen lokaal. De officiële ingebruikname zal nog tot 5-6 juni 1999 op zich laten wachten.

In 1999 legt de voorzitter inhoudelijk het accent op het jeugdbeleid. Een degelijk jeugdbeleid is immers de waarborg voor de toekomst. Een team bestaande uit Rianne Boonen, Leontien Gielen en Patricia Vanchaze maakt er werk van. Een nieuwe groep majorettes, drummers en leerlingen voor de muziekschool meldt zich aan. De vereniging wordt weer een 20-tal jongeren rijker.

In de jaren 1998-2001 komen en gaan er een aantal bestuursleden. Fèr (Ferdinand) Bergerhof (°1954) komt het bestuur versterken (1998). Jacqueline Ramaekers (°1967) volgt Marie-Thérèse Bernaerts op als secretaris (1999). Ondervoorzitter Mari Tijsen en Leontien Gielen zien af van hun bestuursverantwoordelijkheid. Rianne (Marianne) Boonen (°1961) en Marie-Christine Ramaekers (°1962) zorgen ervoor dat het bestuur in aantal blijft (2001). De voorzitter denkt aan zijn opvolging maar er dient zich geen opvolger aan.

In 2000 wordt een nieuwe jaarlijkse traditie opgestart. De vliegbasis van Kleine Brogel organiseert een fietsroute ten voordele van de M.5.-patiënten. Op 21 mei 2000 wordt het fanfarelokaal voor het eerst omgetoverd in een echt teutenhuis waar vertrek en aankomst wordt georganiseerd. De eerste editie valt letterlijk ¡n het water maar de verbroedering onder de eigen leden maakt deze dag toch tot een succes -voor de vereniging.

Met het teutenhuis steunt de fanfare de M.S. -Liga.

In juni 2000 zet de fanfare de deuren van de vereniging open voor de jeugd n.a.v. Roefeldag.

In 2002 overlijdt op 80-jarige leeftijd ons ere-bestuurslid Piet Van Bree (1 922-2002). Als de jonge trompettist Bjorn Beckers (1 980-2002) zich na een slepende ziekte toch gewonnen moet geven, is de verslagenheid bij de vereniging niet in woorden te vatten.

Het bestuur bestaat op 1 januari 2003 uit:

  • voorzitter: Gerard Boonen,
  • secretaris: Jacqueline Ramaekers,
  • schatbewaarder: Harry Broekx,
  • hoofdverantwoordelijke drumband en majorettes: Fèr Bergerhof,
  • bestuursleden: Rianne Boonen, Jacky Kauffmann, Marie-Christine Ramaekers en Jaak Simons.

In 2003 bestaat de vereniging 50 jaar. De titel ‘koninklijk’ komt hiermee in het bereik. Ondertussen bestaat de drumband 40 jaar, de majorettes 30 jaar. Op 1 januari 2003 telt de vereniging 38 muzikanten, 14 drumsters, 10 majorettes, 23 leden op de muziekschool, 8 bestuursleden, 2 dirigenten, een erelid en een vlaggendrager.

Het jubileumjaar wordt geopend met een zeer gewaardeerd jubileumconcert in de Salvator Mundikerk op zaterdag 22 februari waar fanfare, drumband, majorettes en muziekschool hun beste kunnen tonen. Naar aanleiding van het 50-jarig bestaan heeft de fanfare de eer ¡n april het Hafabra studieconcert en de solistenwedstrijd van Muziekatelier Grensland te mogen organiseren. Telkens met succes!

Het jubileumjaar is voor het overige een jaar zoals alle andere: met vooral wandelconcerten, de Organisatie van het teutenhuis (1 juni), en diverse muziekmanifestaties.

Niet alleen de vereniging bestaat een halve eeuw. Twee medeoprichters zijn nog altijd actief in de vereniging en vieren terecht hun eigen 50 jaar lidmaatschap.

Gerard Boonen combineert het 50-jarig lidmaatschap met zijn 40-ste jaar voorzitterschap en ruim 35 jaar basdrum. Jean Bernaerts is 50 jaar muzikant (thans op tuba) en zorgde meer dan 15 jaar voor de opleiding van de jeugd. Zij mogen de gouden eremedaille van de Koninklijke Limburgse Muziekfederatie (het huidige VLAMO: Vlaamse Amateurmuziekorganisatie vzw), in ontvangst nemen.

De viering van het 50-jarig bestaan en het verwerven van de titel ‘koninklijk’ wordt uiteraard gevierd: op 7 november worden de festiviteiten ingezet met een jubileumfeest voor alle leden (met partner). Op 8 november staat een play-in voor oud-drummers op het programma, gevolgd door een bonte avond, in elkaar gestoken door de jeugd. Op 9 november vindt een eucharistieviering plaats om 9.30 uur in de Salvator Mundikerk, opgeluisterd door de fanfare. Om 14.00 uur volgt een receptie met academische zitting in de refter van de paters salvatorianen, gevolgd door een groot slotconcert verzorgd door de Koninklijke Fanfare Kempenbloei Achel, de Koninklijke Harmonie Sint-Cecilia Hamont en uiteraard de Koninklijke Fanfare De Eendracht Hamont-Lo, samen met de drumband en de majorettes.

Onder het voorzitterschap van Harrie Schonkeren (1962-1964)

Na lang overleg wordt het voorzitterschap toevertrouwd aan Harrie Schonkeren. Nieuwe bestuursleden melden zich aan: Lei (Wilhelmus Leonardus) Bloemen (1913-1980) en Jan Hulsbosch (1 904-1 981).

Harrie Schonkeren (1918-1998), voorzitter van de fanfare van 1962 tot 1964, initiatiefnemer meisjesdrumband.

De snelle wisselingen binnen het bestuur doet de jonge vereniging geen goed. De eenheid en motivatie is dan ook een tijdje zoek. In die context is het voor de nieuwe voorzitter niet eenvoudig om de dynamische fanfare op peil te houden.

In november 1962 lanceert hij het voorstel om een meisjesdrumband op te starten.
Onder het pionierschap van Harrie Schonkeren, Albert Kwanten (°1937), Jef (Jozef) Bloemen (°1944) en Bèr (Lambert) Bloemen (°1931) zorgt dit nieuwe initiatief voor een vernieuwde eendracht. Na een oproep melden zich niet minder dan 25 meisjes aan. De oprichting van de meisjesdrumband zet op originele wijze het 10-jarig bestaan van de vereniging in de kijker.

De eerste repetitie van de meisjesdrumband vindt plaats op de speelplaats van de lagere school op 18juni 1963.

Op 6juli1963, ter gelegenheid van de kermis Hamont-Statie, treedt de drumband voor het eerst naar buiten, samen met de fanfare.

De officiële viering van het 10-jarig bestaan van de fanfare vindt plaats in het weekend van 18 en 19mei1963. Een aantal verdienstelijke leden krijgen een ereteken opgespeld.

Op 18 mei 1963 is de fanfare er natuurlijk bij als de eerste steen van de parochiekerk gelegd wordt.

Enkele dagen later, op 23 mei, organiseert de fanfare het Kantonnaal Muziekfestival.

Ondanks alle successen op muzikaal gebied gaat het met de vereniging vanaf het najaar 1963 organisatorisch toch bergaf. De problemen en moeilijkheden stapelen zich op. De voorzitter neemt ontslag en trekt zich terug uit het verenigingsleven.

De vereniging blijft enkele maanden zonder voorzitter omdat niemand binnen het bestuur zich geroepen voelt om de zware taak op de schouders te nemen. Een algemene vergadering wordt belegd. Zonder succes.

Onder het voorzitterschap van Michel Geers (1958-1962)

In 1958 verhuist Jef Hulsbosch naar Zwartberg (Genk). De toenmalige ondervoorzitter, Michel Geers volgt hem op. In datzelfde jaar neemt Lambert Hulsbosch het secretariaat over van Jan Bernaerts.

In de beginjaren van het voorzitterschap van Michel Geers staat de financiële problematiek weer centraal: heel wat oude instrumenten uit de beginjaren zijn aan vervanging toe en allerlei acties worden georganiseerd om het financiële gat te dichten.

Michel Geers (1920-1999), voorzitter van de fanfare van 1958 tot 1962.

Muzikaal gaat de vereniging in deze periode in stijgende lijn. Organisatorisch loopt het een en ander na 1960 niet zo vlot. Een opeenvolging van problemen doet Michel Geers ¡n 1962 dan ook besluiten het voorzitterschap aan een andere kracht over te laten.

Onder het voorzitterschap van Jozef Hulsbosch (1956-1958)

In 1956 vindt de eerste nieuwe bestuursverkiezing plaats. Een aantal harde werkers en kernleden van het eerste uur worden, ondanks de succes volle start, niet herverkozen. Het dagelijkse bestuur ondergaat hierdoor een gevoelige herschikking.

Jozef Hulsbosch (°1928), voorzitter van de fanfare van 1956 tot 1958.

Het nieuwe bestuur bestaat uit:

  • voorzitter: Jef (Jozef) Huisbosch (°1928),
  • erevoorzitter: Renier Cardinaels,
  • ondervoorzitter: Michel Geers,
  • secretaris: Jan Bernaerts,
  • schatbewaarder: Thieu Hendriks,
  • bestuursleden: Gielke (Michiel) Bernaerts (1910-1990), Door (Theodoor) Boonen (1902-1994), Wim Buteneers, Jef (Joseph) Gielen (1905-1993), Lambert (Jacob Lambert) Hulsbosch (°1934), Harry (Joannes J. Hendrikus) Kwanten (1916-1985), Driek (Hendrik) Ramaekers (1897-1974), Albert Schutters (1916-1980), Louis Van Eerdewegh (1909-1980), Lambert (Lambertus) Vlassaks (1 906-1988) en Jaak (Jacobus) Vliegen (1914-1972).

Onder deze gewijzigde samenstelling wordt op de ingeslagen weg verdergegaan. De Eendracht kent voorspoed. Verschillende muzikanten worden door nieuwkomers opgevolgd.

Onder het voorzitterschap van Raymond Herteleer (1953-1956)

Op de stichtingsvergadering, 16 augustus 1953, wordt onmiddellijk overgegaan tot de samenstelling van het eerste bestuur:

  • voorzitter: Raymond Herteleer,
  • dirigent: Guillaume Gieten,
  • secretaris: Jan Bernaerts (1 907-1981),
  • schatbewaarder: Jan (Joannes) Kwanten (1916-1985),
  • bestuursleden: Gerard Boonen (°1934), Michel (Norbert T. Michel) Geers (1920-1999), Thieu Hendriks, Ties (Martinus) Hulsbosch (1897-1990), Harry (Antoon Hendrik) Van Samang (1933-1990).

In 1954 wordt het bestuur uitgebreid met Renier Cardinaels (1880-1966), erevoorzitter en geldschieter en met Wim (Withelmus) Buteneers (1924-1997), van 1953 tot 1966 adjunct van de dirigent.

De vereniging staat in zijn kinderschoenen en de aandacht van het bestuur gaat vooral uit naar statutaire kwesties ( benaming van de vereniging, huishoudelijk reglement) en de financiering van de eerste instrumenten en muzieklessenaars (‘pupiters’).

In november 1953 wordt voor het eerst het Sint-Ceciliafeest gevierd. Pater salvatoriaan Augustinus wordt er als proost aangesteld. De plaatselijke fanfare wortelt in de eigen parochiegemeenschap waarin de paters salvatorianen een belangrijke plaats innemen.

Een hoogtepunt in het voorzitterschap van Raymond Herteleer was ongetwijfeld het eerste en succesvolle optreden in de aula van de paters Salvatorianen (1955).